18 Şubat 2009 Çarşamba

ben halen...



nasıl olur ne olur ne yapmam gerekir ne yazarım dedim ve dışarıya sahil kenarına çıkardım kendimi,hafif sayılmayacak şekilde esen bir rüzgar var üşüyorum.kimse yok etrafımda kendince güzel,bana göre aptalca sesler çıkartan birkaç ağustos böceğinden başka.yağmur başlıyor hafiften ıslanıyorum ama kalkmak istemiyorum yerimden o kadar güzel ki kimse yok önümde hiçbir şey,sadece biraz bulut,bulutlardan kafasını çıkartmış sırıtan birkaç yıldız ve onların denize vuran yansımaları, ve işte o sıra sahilde üşüyen ve ıslanan ben "belki sesini duyduktan sonra ne ıslandığımı nede üşüdüğümü hissedeceğim”diye avutuyorum kendimi ben halen…